تبلیغات
ÖGEY KÖLGƏ - ÖGEY KÖLGƏ - DÜNYA ŞEİRİ
ÖGEY KÖLGƏ MƏNİ BİR GÖZƏL GÜNDƏ kÖLGƏM BOĞACAQ

 

WILLIAM SHAKESPEARE - Soneler (1)

                     
                   
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  Ben o şaire benzemem, onun tarzı başka:
      Boyalı güzel görmesin, kaleme sarılır  hemen;
  Gökkubbeyi bile alıp şiirine süs diye koyar,
                 Güzel olan ne varsa sayar döker, güzelini anlatırken.
    Bayılır,aklına gelen benzetmeyi kullanırken:
                Güneşle ay, karalarla denizlerdeki değerli hazineler;
       Nisan'da ilk açan çiçekler, ne varsa ender olan;
               Şu koca yuvarlığı donatan her güzellik şiirine girer.
                     Ama ben, aşkımda da şiirimde de ayrılamam doğrudan.
           Yine de,inan olsun, benim sevdiğim de güzellikte
               Aşağı kalmaz cihandaki hiçbir ananın yavrusundan,
     Gökkubbedeki altın mumlarla yarışamasa da.
                      İkinci el övgü tüccarları varsın bol bol konuşsun,
                        Benim satacak malım yok ki, övgüye gerek olsun. 

Çeviren: Hasan İlhan

 

 

 

 

 

 



20. Yüzyıl Yunan şiirinin büyük ustalarından Ritsos, 1909'da Peloponnesos Monemvasia'da doğdu. On yedi yaşında Atina'ya gitti. İlk şiirlerini bu dönemde yayımlamaya başladı. >Epitaphios (1936) adlı kitabı Atina'daki Zeus tapınağında törenle yakıldı. Siyasal görüşleri yüzünden Metaksas ve Papadopulos dönemlerinde Ege adalarında sürgün olarak yaşadı. Ayışığı Sonatı (1956) adlı kitabıyla Ulusal Şiir Ödülü'nü, 1976'da Etna-Taormina Şiir Ödülü'nü ve pekçok uluslararası ödül kazandı.
Ritsos, eğretilemelerle örülü şiirlerinde, Yunanistan coğrafyasını arka plana alarak, yurtseverlik duygularını işledi. İnsanın günlük yaşamdaki durumuna yaklaşımı, nesnelere duyduğu sonsuz ilgi, ayrıntıları bütün yalınlığıyla yansıttığı kısa şiirlerinde iyice belirginleşir.
11 Kasım 1990'da Atina'da öldü.(kaynak:www.siir.gen.tr)







 


BARIŞ

Çocuğun gördüğü düştür barış.
Ananın gördüğü düştür barış.
Ağaçlar altında söylenen sevda sözleridir barış.

Akşam alacasında, gözlerinde ferah bir gülümseyişle döner ya baba
elinde yemiş dolu bir sepet;
ve serinlesin diye su, pencere önüne konmuş toprak testi gibi
ter damlalarıyla alnında...
barış budur işte.

Evrenin yüzündeki yara izleri kapandığı zaman
ağaçlar dikildiğinde top mermilerinin açtığı çukurlara,
yangının eritip tükettiği yüreklerde
ilk tomurcukları belirdiği zaman umudun,
ölüler rahatça uyuyabildiklerinde, kaygı duymaksızın artık,
boşa akmadığını bilerek, kanlarının,
barış budur işte.

Barış sıcak yemeklerden tüten kokudur akşamda
yüreği korkuyla ürpertmediğinde sokaktaki ani fren sesi
ve çalınan kapı, arkadaşlar demek olduğunda sadece.
Barış, açılan bir pencereden, ne zaman olursa olsun
gökyüzünün dolmasıdır içeriye;
gökyüzünün, renklerinden uzaklaşmış çanlarıyla
bayram günlerini çalan gözlerimizde.
Barış budur işte.

Bir tas sıcak süttür barış ve uyanan bir çocuğun
                        gözlerinin önüne tutulan kitaptır.
Başaklar uzanıp, ışık! Işık! -  diye fısıldarlarken birbirlerine!
Işık taşarken ufkun yalağından.
Barış budur işte.
Kitaplık yapıldığı zaman hapishaneler
Geceleyin kapı kapı dolaştığı zaman bir türkü
ve dolunay, taptaze yüzünü gösterdiği zaman bir bulutun arkasından
cumartesi akşamı berberden pırıl pırıl çıkan bir işçi;
barış budur işte.

Geçen her gün yitirilmiş bir gün değil de
bir kök olduğu zaman
gecede sevincin yapraklarını canlandırmaya.
Geçen her gün kazanılmış bir gün olduğu zaman
dürüst bir insanın deliksiz uykusunun ardı sıra.
Ve sonunda, hissettiğimiz zaman yeniden
zamanın tüm köşe bucağında acıları kovmak için
ışıktan çizmelerini çektiğini güneşin.
Barış budur işte.

Barış, ışın demetleridir yaz tarlalarında,
iyilik alfabesidir o, dizlerinde şafağın.
Herkesin kardeşim demesidir birbirine, yarın yeni bir dünya
                                        kuracağız demesidir;
ve kurmamızdır bu dünyayı türkülerle.
Barış budur işte.

Ölüm çok az yer tuttuğu için yüreklerde
mutluluğu gösterdiğinde güven dolu parmağı yolların
şair ve proleter eşitlikle çekebildiği gün içlerine
büyük karanfilini alacakaranlığın...
barış budur işte.

Barış sımsıkı kenetlenmiş elleridir insanların
sıcacık bir ekmektir o, masası üstünde dünyanın.
Barış, bir annenin gülümseyişinden başka bir şey değildir.

Ve toprakta derin izler açan sabanların
tek bir sözcüktür yazdıkları:
Barış
Ve bir tren ilerler geleceğe doğru
kayarak benim dizelerimin rayları üzerinden
buğdayla ve güllerle yüklü bir tren.
Bu tren, barıştır işte.

Kardeşler, barış içinde ancak
derin derin soluk alır evren.
tüm evren, taşıyarak tüm düşlerini.
Kardeşler, uzatın ellerinizi.
Barış budur işte.



BİR SÖZCÜK O Bir şey bilmiyorum - dedi - bir şeyim yok, bir şey değilim buradaysam, dünyanın içinde, çakılmış bir büyük kanatla göğsüme, o'dur öğrendiğim tek sözcük, söyler ağlarım- onu tanıyorum, onunla varım, onu haykırırım rüzgâra- uykusuz ıssız gecelerde öldürenlerin öğrettikleri onca taşın taşlanmanın altında - yalnız bir sözcük: Özgürlük, Özgürlük, Özgürlük.


YAVAŞÇA Çukuru ölçtük, kirecin içine attık ölüleri; sonra en ince ayın altında kayığa bindik, dördüncü arkadaş demir kutuyu kucağına almış, sanki içindeki gizli bir ateşten ısınıyormuş gibi üstüne eğilmişti. Duman yükselmedi, öylece kaldı suların üzerinde.


YAĞMURDA Yağmurda yürüyor. Hiç acelesi yok. Islak parmaklıklar parlıyor. Gizli bir kızıllıkla kararmış ağaçlar. Ağılın bir köşesinde eski bir otobüs tekerleği. Mavi ev alabildiğine daha mavi. Hiçlik böyle aydınlanıyor demek. Taşlar düşüyor. Eller kapanıyor. Boş bir dosya yüzerek yaklaşıyor nehirde. Ama senin adın belki de dosyanın öbür yüzündedir.


ÇIPLAK Burada, karmakarışık odamda, toz tutmuş kitaplarla ölü ve dalgın bakışlar, bu duraksayan gölgeler arasında, bir ışık sızıntısı; o gece durup çırılçıplak soyunduğun yerde.


BİR ÇELENK Yapraklarla gizlenmişti yüzün. Birer birer kopardım yaprakları sana yaklaşmak için. Son yaprağı kopardığımda, sen gitmiştin. Sonra bir çelenk ördüm kopan yapraklardan. Kimsem yoktu verebileceğim. Ben de çelengi alnıma yerleştirdim.


AYNI DİKEN Gece karşımızda, pencereleri kapalı iki katlı yetimhanenin cephesi gibi duruyordu. Ertesi gün, ağaçların altında bir kadın bir diken çıkardı ayağının tabanından - bizim her gece üstüne bastığımız o aynı diken.


BEKLİYORUZ Yavaş yavaş gece iniyor mahalleye. Uyuyamıyoruz. Şafağı bekliyoruz. Bekliyoruz ki güneş bir çekiç gibi çarpsın saç damlara, çarpsın alınlarımıza, yüreklerimize, bir ses olsun, o ses duyulsun - başka bir ses, çünkü sessizlik silâh sesleriyle dolu, başka yerlerden gelen


KADINLAR Kadınlar çok uzakta. "İyi geceler" kokar çarşafları. Masaya ekmek koyarlar yokluklarını hissetmeyelim diye. Sonra anlarız suçun bizde olduğunu. Sandalyeden kalkıp "Bugün çok yoruldun," deriz ya da "Boş ver, lambayı ben yakarım." Kibriti çaktığımızda, o yavaşça döner ve tarifsiz bir dikkatle mutfağa yönelir. Sırtı nice ölülerle, kamburlaşmış, hüzünlü bir tepe-aileden ölüler, onun ölüleri, senin kendi ölümün. Adımlarının gıcırtısını duyarsın eski döşemede, bulaşık telindeki tabakların ağlayışını duyarsın sonra da treni, askerleri cepheye götüren.


BİRDEN Sessiz gece. Sessiz. Ve sen vazgeçtin beklemekten. Nerdeyse dingindi her yer. Birden, orada olmayan kişinin o canlı dokunuşunu duydun yüzünde. Gelecek. Sonra kendi kendine çarpan pancurların sesi. İşte rüzgâr da çıktı. Ve biraz ötede, kendi sesinde boğuluyordu deniz.


SON İSTEK Şiire, aşka ve ölüme inanıyorum, diyor, işte bu yüzden ölümsüzlüğe de inanıyorum. Bir dize yazıyorum, dünyayı yazıyorum; ben varım; dünya var. Bir ırmak akıyor serçe parmağının ucundan. Yedi kere bu ırmak gökyüzünün mavisi. Yeniden ilk gerçek oluyor bu arılık, bu benim son dileğim.

 

 

Arthur Rimbaud (1854-1891) 

 

Sesliler

 

A kara E ak,İ al,U Yeşil,O mavi:sesliler,

Diyeceğim bir gün gizli doğumlarınızı da:

Karanlık koylara,kara sineklere benzer A,

O amansız pis kokular üstünde fır dönerler,

 

Kır çiçeği,buhar,çadır beyazlığında E’ler,

Benzer dik buzullarmızrağına,ak krallara;

Gülüşüne İ,o güzelim,kızıl dudakların,kana,

O pişman sarhoşluklar içindeki,o öfkeler;

 

Çevreler U,yeşil denizlerin çalkantısı,

Sessizliği onca otlakların,yüz kırırşıklıklarının

Bastığı simyanın geniş alınlara damgasını;

 

Kutsal Borazan O,yaban çığlıklar,gürültüler,

Meleklerden,acunlardan geçmiş sessizlikler:

Sen ey Omega,ey o mor ışını Gözlerinin

                                      







YEHUDA AMICHAI hayatı ve şiirleri



İsrailli şair Yehuda Amichai 1924'de Almanya'da Wurstzburg'da doğdu, 25 Eylül 2000'de Kudüs'te öldü. 1936'da ailesiyle birlikte Filistin'e göç etti. Almanca doğal dili olduğundan İbranice okuma yazmayı göç sonrası öğrendi. İkinci Dünya Savaşı'nda İngiliz Ordusunda Yahudi Tugayı'nda savaştı; ayrıca 1948 Arap-İsrail savaşında İsrail güçlerinde görev yaptı. İbrani Üniversitesi'nde Kutsal Metinler ve İbrani Edebiyatı okudu, öğretmenlik yaptı.Yazdığı şiirler dolayısıyla İsrail'de "Kudüs şairi" olarak ünlendi. 1982'de İsrail Şiir Ödülü'nü aldı, 1986'da Amerikan Sanatçılar ve Yazarlar Akademisi onur üyeliğine seçildi.
(kaynak:www.siir.gen.tr)








SONSUZ ŞİİR

Çağdaş bir müzede
Eski bir sinagogda
Sinagogun içinde
Ben
Kendi içimde
Yüreğim
Yüreğimin içinde
Bir müze
Bir müzenin içinde
Bir sinagog
İçinde o
Ben
Kendi içimde
Yüreğim
Yüreğimin içinde
Bir müze





BU YÜZYILIN ORTALARINDA

Bu yüzyılın ortalarında birbirimize döndük
Yüzlerimizin yarısı ve dolu gözlerle
Eski Mısır'dan bir sahne gibi
Bir an, öylece.

Saçlarını okşadım
Geldiğin yöne doğru,
Çağırdık birbirimizi,
Bilinmez kentlerin adını söyler gibi
Yol boyunca
Kimsenin uğramadığı kentler.

Şarap gibi
İnsanları içiyor dünya, ve sevilerini,
Unutmak için.
Unutamıyor
Ve Filistin tepelerinin etekleri gibi
Huzur bulamayacağız hiçbir zaman.

Bu yüzyılın ortalarında birbirimize döndük,
Beni bekleyen vücudunu gördüm gölgelerin arasında
Daha o zaman sıkılıyordu sırtımda
Uzun bir yolculuğun deri kayışları.
Ölümlü kalçalarına övgüler düzdüm,
Geçici yüzümü övdün sense,
Saçlarını okşadım gideceğin yöne doğru,
Sonunun peygamberi derine dokundum
Uykusuz ellerine dokundum
Belki bir gün şarkılar söyleyecek dudaklarına dokundum.

Çölün tozları kapladı
Üzerinde yemeye zamanımız olmayan masayı,
Fakat parmağımla
Adının harflerini yazabildim tozlara













görüş
mətləblər
yazar
.
bugün
dün
geçən ay
bütün görüşlər
son görüş
qonülar